Czarna Droga powstała latem 1942 r. i łączyła Obóz Pracy Treblinka I z Obozem Zagłady Treblinka II. Z więźniów Obozu Pracy Treblinka I utworzono specjalną grupę, tzw. Wegebau, w skład której weszło kilkunastu brukarzy pochodzenia polskiego oraz około 100 Żydów jako pomocników [1]. Drogę zbudowano m.in. z kamieni dostarczanych przez rolników w ramach przymusowych kontyngentów. Do jej budowy użyto także macew (steli nagrobnych) pochodzących z żydowskich cmentarzy. Po zakończeniu prac grupa została zredukowana i zajmowała się utrzymaniem dróg wewnętrznych na terenie obozu. Do dziś zachował się znaczny odcinek drogi z oryginalnym brukiem.

Przypisy

[1] Chodźko Mieczysław, Ucieczka z Treblinki, Montreal 2004, s. 34.